این تشبیه، پی بردن به اهمیت پیروی از دستورالعمل‌های 'خداوند' و درک این ‌که چرا 'خداوند' از همهٔ ما خواست بیشتر مدیتیشن کنیم را برای شاگردان 'خداوند' آسان می‌کند.

و حالا یک حرف دل به زبان آولاکی (ویتنامی) با زیرنویسهای‌ِ به چندین زبان، از" تان چوک" در آولاک به عبارتی ویتنام داریم:

استاد بسیار محبوب، با احترام به شما درود می‌فرستم. من در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷ تشرف "کوان یین" را دریافت کردم. می‌خواهم چند مورد از مکاشفات درونی‌ام را با شما در میان بگذارم. روزی هنگام مدیتیشن، خودم را دیدم که از کوهی بسیار بلند بالا می‌روم. وقتی به سوی قله نگاه کردم، دو موجود را دیدم که آنجا ایستاده بودند و هر دو جامه‌هایی به رنگ طلایی درخشان، مانند طلای خالص ۲۴ عیار، بر تن داشتند. یکی مرد و دیگری زن بود. بی‌درنگ زانو زدم و تعظیم کردم و پیوسته تکرار می کردم، "با احترام به بودای کوداچی سجده می‌کنم. با احترام به بودای کوداچی سجده می‌کنم." با هر سجده، نام "بودای کوداچی" را بر زبان می‌آوردم و با تمام وجود اشک می‌ریختم. وقتی ناگهان از مدیتیشن بیرون آمدم، اشک هنوز بر گونه‌هایم جاری بود. استاد درونم سپس به من گفت که آن پیکر مؤنث، استاد اعظم چینگ های بودند و آن پیکر مذکر، "بودای کوداچی" بودند.

در تجربه‌ای دیگر، پس از آنکه استاد متشرفین را تشویق کردند که روزی ۱۱.۵ ساعت مدیتیشن کنند، تجربه‌ای داشتم. در آن زمان، همهٔ امور دیگر را کنار گذاشتم و تمام تلاشم را کردم تا یک ماه کامل، روزانه ۱۱.۵ ساعت مدیتیشن کنم.

در یکی از جلسات مدیتیشن گروهی، خودم را دیدم که تنها در یک سفینهٔ فضایی باشکوه نشسته‌ام. سفینه با همهٔ رنگ‌های رنگین‌کمان می‌درخشید. وقتی به پایین نگاه کردم، افراد بی‌شماری را دیدم که همگی لباس‌های زیبا بر تن داشتند، اما همه پیاده سفر می‌کردند. در همین حال، سفینهٔ فضایی‌ که من در آن بودم با سرعتی فوق‌العاده به پیش می‌رفت. وقتی از مدیتیشن "کوان یین" خارج شدم، استاد درونم توضیح دادند که آن یک سفینهٔ فضایی بود و 'خداوند' این معنا را می‌رساند که اگر سهل‌انگارانه یا ناکافی مدیتیشن کنیم، صعود روحمان بسیار کند خواهد بود، به این شرح:

۲.۵ ساعت مدیتیشن، مانند سفر کردن با پای پیاده است. ۳ تا ۴ ساعت مدیتیشن، مانند دوچرخه‌ سواری است. ۵ تا ۶ ساعت مدیتیشن، مانند موتورسیکلت ‌سواری است. ۶ تا ۷ ساعت مدیتیشن، مانند سفر با اتوبوس است. ۸ تا ۹ ساعت مدیتیشن، مانند سفر با هواپیماست. ۱۱.۵ ساعت مدیتیشن، مانند سفر با سفینهٔ فضایی است.

در دوران پاندمی 'کووید'، هنگام مدیتیشن در خانه در مدت تنها دو ثانیه، استادان روشن‌ضمیر بسیاری را دیدم که نژادها و رنگ‌های پوست گوناگونی داشتند. استاد درونم سپس به من فرمودند که استاد اعظم چینگ های در ۴۲ کشور گوناگون به این جهان آمده بودند که هر کدام مردمانی از نژادهای متفاوت داشتند. به همین دلیل تعداد زیادی استادان سالخوردهٔ مرد و زن را دیدم. سپس استاد فرمودند که این بار، هنگامی که به آولاک (ویتنام) آمدند، در جوان‌ترین و زیباترین تجلی خود آمدند. عمیق‌ترین سپاس خود را به "سه اعلی ترین قدرتمند دوباره یکی شده" و به استاد بسیار محبوبم تقدیم می‌کنم که روح‌هایمان را نجات داده و رستگار می کند. " تان چوک" از آولاک (ویتنام)

" تان چوک" باهوش، از حرف دل شما دربارهٔ ادراکات درونی ژرفی که به دست آورده‌اید، سپاسگزاریم.

استاد پاسخی آموزنده دارند: " تان چوک آگاه، بسیار افتخار میکنم که چنین شاگردِ خداوند وفادار و سخت‌کوشی در کوان‌یین دارم! از شما سپاسگزارم که مکاشفات درونی‌تان و اطلاعات مهمی را در میان گذاشتید دربارهٔ اینکه ساعات متفاوتِ مراقبهٔ روزانهٔ کوان یین چگونه با پیمودن مسیر معنوی با وسیلهٔ نقلیه‌ای متفاوت، برابر است. این تشبیه، پی بردن به اهمیت پیروی از دستورالعمل‌های 'خداوند' و درک این ‌که چرا 'خداوند' از همهٔ ما خواست بیشتر مدیتیشن کنیم را برای شاگردان 'خداوند' آسان می‌کند. هرچند برای برخی ممکن است افزایش ساعات مدیتیشن دشوار باشد، در این دنیای توهمی، به ‌ویژه در این دورهٔ آشفته، چه راهی بهتر از این برای گذراندن وقت‌مان داریم؟ زمان تمرین معنوی در این جهان بسیار گران‌بهاست، پس نباید این فرصت را به خاطر فعالیت‌های دنیوی و بی‌معنا هدر دهیم. خوب به تمرین معنوی ادامه دهید و با آن سفینهٔ فضایی تا بهشت پرواز کنید. باشد که شما و مردم خونگرم آولاک (ویتنام)، نور الوهیت را در درون خود و سراسر پیرامونتان تجربه کنید. عشق من همیشه همراهتان خواهد بود!"