รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
อีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับชาวอังกฤษ มีหลายสิ่งหลายอย่าง ฉันอาจจะลืมไปเยอะแล้ว มีบางอย่างที่ฉันจำได้ ฉันจะเล่าให้คุณฟัง ในเมื่อเรากำลังพูดถึงอังกฤษกันอยู่ เพื่อนบ้านคนหนึ่ง สอนวิธีซักผ้า ให้ฉันด้วย เธอบอกว่าเสื้อผ้า ที่คุณซักหลังจากใส่ไปหนึ่งวัน หรือสองสามวันจะซักได้ง่าย และเร็วกว่าเสื้อผ้าที่คุณ ใส่มานานเกินไป เพราะคราบสกปรก เหงื่อ และน้ำมันจากร่างกายจะติดอยู่ ตามปกเสื้อและส่วนอื่น ๆ ในกรณีนั้น คุณต้องแปรงมัน ให้สะอาดด้วยสบู่ ก่อนที่จะซักในเครื่องซักผ้า แม้แต่เรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ พวกเขาก็สอนฉันมา ฉันไม่ได้ขอคำแนะนำใด ๆ ตอนนั้นฉันยังเป็นวัยรุ่น ไม่ค่อยพูด และยังเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติม โดยการอ่าน หนังสือพิมพ์ และสิ่งต่าง ๆ แล้วเพื่อนบ้านคนหนึ่ง ไม่ใช่เพื่อนบ้านใกล้ ๆ ด้วยซ้ำ อยู่ไกลออกไป อาจสองสามตึก แต่ฉันอาศัยอยู่ใกล้ชนบทมากกว่า ฉันเลยเปรียบเทียบให้คุณฟัง แต่ในเวลานั้นไม่มีตึกสูง หรืออาคารขนาดใหญ่เลย ยกเว้นวิทยาลัย และเธอบอกฉันว่า "รู้ไหม?" เธอไม่รู้จักฉันหรอก เธอถามว่า "คุณมาจากไหน?" และฉันก็บอกเธอว่า ฉันมาจากเอาหลัก (เวียดนาม) และทั้งหมดนั้น ในฐานะนักเรียน เธอบอกว่า "อ้อ เมื่อวานคุณผ่านบ้านฉันไป ที่ตรงนั้น" เธอบอกถึงที่ที่ค่อนข้างไกล อาจจะประมาณ 100 เมตรออกไป เธอพูดว่า "เมื่อวานนี้ ลูกสาวฉันเห็นคุณเดินผ่านไป เธอบอกฉันว่า 'แม่คะ หนูเห็นผู้หญิงที่สวยที่สุด เท่าที่หนูเคยเห็นมาเลย'" ฉันแทบไม่อยากเชื่อ ฉันไม่เคยเชื่อว่า ตัวเองสวย ฉันถูกเด็กผู้หญิงที่ตัวใหญ่กว่า และญาติที่ตัวใหญ่กว่ารังแก และล้อเลียนตลอด ฉันตัวเล็กและบอบบาง แล้วก็มีเด็กผู้ชายบางคนล้อเลียนฉัน ทำอะไรต่าง ๆ นานาที่โรงเรียน พวกเขารังแกฉัน และเด็กผู้ชายคนหนึ่งตบหน้าฉัน โดยไม่มีเหตุผล เขาไม่ได้บอกเหตุผล แค่เดินเข้ามา ตบหน้าฉันแบบนั้น ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จัก วิธีป้องกันตัวเองด้วยซ้ำ แม้ว่าฉันจะเคย เรียนกังฟูมาบ้างก็ตาม แต่ฉันเป็นคนขี้อาย และเก็บตัวมาก นั่นก็คือเอาหลัก (เวียดนาม) ฉันไม่เคยคิดว่า ตัวเองสวยเลย ฉันก็ยังไม่คิดแบบนั้น แต่พอฉันเห็นรูปถ่ายบางรูป ที่พวกเขาส่งมาให้ฉัน ซึ่งแนบมากับตารางงานของฉัน ตอนที่พวกเขาอ้างถึงการบรรยายของฉัน อะไรแบบนั้นพวกเขาก็ใส่รูปฉันลงไปด้วย ฉันเห็นบางรูป ดูสวยมาก ฉันคิดในใจว่า "โอ ผู้หญิงคนนี้ใครกัน?" เป็นที่กล้อง กล้องตัวนี้ดีมาก จนทำให้ได้ภาพแบบนั้น บางครั้งมันก็สวยมาก บางครั้งก็ไม่เลย ชีวิตสามารถมอบความสุขเล็กๆ น้อยๆ และความสนุกให้คุณได้ ในบางช่วงเวลา แต่ตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันมีเพื่อนไม่มากนัก ฉันไม่มีเพื่อนสนิทส่วนตัว หรืออะไรทำนองนั้นเลย พ่อแม่ของฉัน ไม่อนุญาตให้ฉันไปไหนกับใครเลย นอกจากไปโรงเรียน และกลับบ้าน แต่เพื่อนหลายคน เรียกว่าเพื่อนในโรงเรียนของฉัน และโรงเรียนใกล้เคียง ก็ชวนฉันไปบ้านพวกเขาเช่นกัน และทั้งหลายนั้น นั่นเป็นความทรงจำที่ดี และเพื่อนบ้านของฉันก็มักจะ ให้ของกินกับฉันเสมอ หากฉันแวะไปที่นั่น หรือเดินผ่านไประหว่างไปโรงเรียน พวกเขามักจะเรียกฉันเข้าไป และให้กินโจ๊ก หรือให้กินข้าวผัด ไม่ว่าจะเป็นตอนเรียนประถม หรือมัธยมก็ตาม ฉันคิดว่าฉันตัวเล็ก และผู้คนเลยรู้สึกอยากดูแลปกป้อง เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ในอังกฤษเช่นกัน เพื่อนบ้านให้ของฉัน และชวนฉันไปกินข้าว เช่น ถ้าพวกเขาทำมันฝรั่ง และกับอาหารอย่างอื่น อาจเป็น อาหารเรียกน้ำย่อย หรืออะไรทำนองนั้น พวกเขาก็จะบอกฉันว่า "มันร้อน รอหน่อย" หลังจากนั้นสักพัก พวกบอกจะฉันว่า "ตอนนี้กินได้แล้ว" คุณเห็นไหมว่า คนอังกฤษใจดีแค่ไหน พวกเขาใจดีกับฉันมาก ฉันเดาว่าคนทั่วโลกคงรู้เรื่องนี้ เพราะไม่ว่า คนอังกฤษจะไปที่ไหน พวกเขาก็จะจัดตั้ง เครือจักรภพขึ้นที่นั่น และผู้คนก็ยังคงชื่นชอบ รัก และปฏิบัติต่อชาวอังกฤษอย่างดี ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น เทียบกับประเทศเจ้าอาณานิคมอื่น ๆ ผู้คนไม่ค่อยอยากให้พวกเขา กลับมาอีก แม้แต่มาเยี่ยมเยียนก็ตาม ฉันได้ยินมาอย่างนั้น ฉันไม่แน่ใจเรื่องนั้น แต่หนังสือเดินทางของอังกฤษ ก็ยังคงเป็นหนึ่งในหนังสือเดินทาง ที่ดีที่สุดในโลก และเป็นที่ยอมรับ มากที่สุดในโลก ฉันรู้สึกอย่างนั้น ฉันคิดว่าผู้คนทั่วโลกรู้ดี นั่นเป็นเหตุผลที่หลายคน มาอังกฤษทางเรือ และในฐานะผู้อพยพผิดกฎหมาย และประชาชนชาวอังกฤษ รัฐบาลอังกฤษ เคยยอมรับพวกเขาทั้งหมด มาก่อน แค่ไม่นานมานี้ พวกเขาอาจจะไม่ค่อยต้อนรับเท่าไหร่ เพราะพวกเขาต้องทำงานร่วมกับ ประเทศเพื่อนบ้านอื่น ๆ เพื่อไม่ให้ผู้คน ที่เดินทางผ่านประเทศของพวกเขา หรือผ่านประเทศเพื่อนบ้าน กลายเป็นผู้อพยพ และกลายเป็นภาระ แก่ประเทศของพวกเขาตั้งแต่แรก และบางครั้ง ผู้อพยพผิดกฎหมายเหล่านี้ ก็ก่อปัญหา และถึงขั้นทำร้ายคนท้องถิ่น หรือเจ้าหน้าที่ตำรวจ ในบางกรณีด้วยซ้ำ ช่างน่าเศร้า สหราชอาณาจักรเป็นหนึ่งในประเทศ ที่ดีที่สุด และสงบสุข ยุติธรรม เป็นมิตร มีความรัก เมตตา เห็นอกเห็นใจ และมีเสรีภาพ มีเสรีภาพมากกว่าบางประเทศ ในสหภาพยุโรปมาก เนื่องจากกฎหมายของสหภาพยุโรป พวกเขาจึงจำกัดมากขึ้น ไม่เป็นมิตร และต้อนรับเท่าเมื่อก่อน ฉันเสียใจกับเรื่องนั้น เมื่อก่อนฉันสามารถ เดินทางไปทั่วยุโรป ที่ไหนก็ได้ตามต้องการ เพราะยังไม่มีกฎหมาย ที่เข้มงวด จากสหภาพยุโรป นั่นเป็นอุปสรรคหนึ่ง แต่พวกเขาพยายามจะแก้ไข และทุกอย่างจะดีขึ้น รัฐบาลหลายแห่งคิดว่า พวกเขาต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ เพื่อพัฒนาระบบของตนให้ดีขึ้น หรือเพื่อปกป้องพลเมืองของตน แต่บางครั้ง หากระบบ จำกัดมากเกินไป ก็อาจทำให้รู้สึกกดดัน หรือรู้สึกว่าถูกควบคุมมากเกินไป บางครั้งฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน กับบัญชีธนาคารส่วนตัวของฉัน และเรื่องทำนองนั้น ฉันเคยบอกคุณไปแล้ว บางครั้งฉันก็เอาเงินไปฝากธนาคาร จนมีเงินมากพอ แล้วเราจะได้ซื้อศูนย์เล็ก ๆ หรือศูนย์ใหญ่ ๆ ให้คุณแบบนั้น และธนาคารบอกกับฉันว่า ฉันไม่มีประวัติเสียหรืออะไรเลย ฉันพูดว่า "แล้วทำไมต้อง จำกัดเงินฝากหรือเงินถอนออก ของฉันนัก?" ช่างเถอะ ไม่เป็นไร เงินไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด ถ้าเรามีเงิน เราก็ซื้อ ถ้าเราไม่มี เราก็ไม่ซื้อ นั่นคือนโยบายของฉันเสมอมา และฉันยึดนโยบายนี้ไม่ว่าอะไรก็ตาม อังกฤษยังคงเป็น ประเทศที่น่าอยู่มาก ฉันเดาว่านี่เป็นเหตุผลที่คน อยากมาอาศัยอยู่ในอังกฤษ ฉันคิดว่าอังกฤษ และประเทศอื่น ๆ อีกหลายประเทศ ก็ดีเช่นกัน ฉันคิดว่าขึ้นอยู่กับ รัฐบาล และบุญสัมพันธ์ของคุณ กับประเทศนั้นด้วยเช่นกัน อะไรจะเกิด ก็ต้องเกิดขึ้น ดำรงชีวิตที่ดีเสมอ ดำรงชีวิตต่อไป ฉันก็ยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่ว่าฉันจะอยู่อย่างดีหรือไม่ก็ตาม เต็นท์ของฉันดีพอ ๆ กับพระราชวังหรือบ้านเลยล่ะ คุณแค่อาศัยอยู่ คุณไม่ได้ต้องการอะไรมากนักหรอก ปัจจุบัน เรามีระบบการจัดส่ง จะอยู่ที่ไหน ก็สะดวกสบายมาก พวกเขานำสิ่งของมาส่ง ถึงที่ที่คุณอยู่เลย และถ้าคุณไม่มีบ้าน คุณสามารถยืมที่อยู่บ้าน ของเพื่อนบ้าน แล้วไปรอรับของที่สั่งไว้ ที่บ้านเพื่อนบ้านได้ ระบบแบบนี้ สะดวกสำหรับฉันมาก บางครั้ง พวกเขาไม่มา ตามนัด เพราะพนักงานไม่พอ หรือด้วยเหตุผลอื่น ๆ หรืออาจมีเหตุการณ์บางอย่าง เกิดขึ้นกับคนส่งของ หรือบางครั้ง พวกเขาส่งของผิดมาให้คุณ คุณก็ต้องตัดสินใจ ว่าจะส่งคืนหรือไม่ส่งคืน ขึ้นอยู่กับว่า คุณมีเวลามากแค่ไหน แต่ปัจจุบันนี้ การใช้ชีวิตอยู่ที่ไหนก็ตาม แม้แต่ในป่า ก็ค่อนข้างสะดวกสบายแล้ว ฉันไม่แนะนำให้คุณ ไปอาศัยอยู่ในป่าแอมะซอน และคลุกคลีกับ ชนพื้นเมืองที่นั่น ปล่อยพวกเขาไว้ตามลำพัง พวกเขาไม่คุ้นเคยกับผู้คน นอกโลกของพวกเขา บางครั้ง พวกเขาก็ไม่เคยออกมาเลย พวกเขาใช้ชีวิตกับธรรมชาติ กับอะไรก็ตามที่พระเจ้าประทานให้ ระบบภูมิคุ้มกัน ในร่างกายของพวกเขา ไม่แข็งแรงนัก หากคุณเข้าไป คุณอาจรบกวนความสงบของพวกเขา หรืออาจแพร่เชื้อโรค ที่รักษาไม่หายให้พวกเขาได้ เพราะพวกเขา ไม่มีการแพทย์แผนปัจจุบัน ที่นั่นไม่มีโรงพยาบาล ที่นั่นไม่มีแพทย์ ยกเว้นหมอผี พวกเขาไม่ได้มีสิ่งจำเป็นครบครัน และไม่มีวิธีสะดวก ๆ ที่จะรักษาตัวเอง เพราะเราเติบโตมาในสังคม ที่หลากหลายมาตั้งแต่เด็ก ร่างกายของเราสร้างระบบ ป้องกันหลายชนิด แต่พวกเขาไม่มี พวกเขาอยู่ด้วยกันในสภาพแวดล้อม ที่บริสุทธิ์ สะอาด เรียบง่าย และได้รับการคุ้มครองจากพระเจ้า พวกเขาไม่เคยทำร้ายใคร พวกเขาไม่มีความคิดด้านลบ ที่ทำให้พวกเขาป่วย พวกเขาไม่ได้สร้างกรรม ไม่ดีใด ๆ ที่จะส่งผลเสียต่อพวกเขา ในรูปแบบใด ๆ ทั้งสิ้น ดังนั้นคุณไม่ควร ไปรบกวนพวกเขา ผู้คนในโลกก็ไม่ควร ไปใกล้พวกเขาดีกว่า ในประเทศหนึ่ง ฉันจำไม่ได้ว่าที่ไหน... ที่มีชนพื้นเมือง อาศัยอยู่ในป่าลึก หรือในป่าแอมะซอน ลึกเข้าไปในป่า ในประเทศของพวกเขา รัฐบาลห้ามไม่ให้ใคร เข้าใกล้พวกเขาในระยะสามไมล์ ซึ่งเป็นมาตรการป้องกัน ของรัฐบาล ที่ดีมาก ๆ ฉันคิดว่าทุกประเทศ ที่มีชนพื้นเมือง ซึ่งไม่เคยออกมา และไม่เคยพบเห็นใครเลย ควรมีกฎหมายเช่นนี้ คุ้มครองพวกเขา จงปกป้องชนพื้นเมือง ทุกวิถีทาง เพราะพวกเขาบริสุทธิ์ พวกเขาเปราะบาง และพวกเขาปกป้องป่าฝน! พวกเขาไม่ค่อยรู้วิธี ป้องกันตัวเองเท่าไหร่ พวกเขาดำเนินชีวิต โดยพึ่งพาพระพรจากสวรรค์ และพระคุณของพระเจ้า พวกเขาไม่ไป สร้างปัญหาให้ใคร พวกเขาไม่ขโมยของ พวกเขาไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ ต่อใครเลย โปรดปล่อยพวกเขาไว้ตามลำพัง อ้อ แล้วก็ นี่ไม่ใช่การบรรยายเกี่ยวกับ การป้องกันปกป้องชนพื้นเมือง ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ฉันจำได้ ฉันเคยพูดถึง วิธีการปกป้อง ชนพื้นเมืองทั่วโลก มาหลายครั้งแล้ว แต่ฉันก็ยังนึกถึงพวกเขาเสมอว่า พวกเขาไร้ทางป้องกันตนเพียงใด และชีวิตพวกเขาเปราะบางเพียงใด และฉันรู้สึกเสียใจอย่างยิ่งจริง ๆ ฉันไม่รู้สึกเสียใจ หากพวกเขาอาศัยอยู่ที่นั่น ตามลำพัง ฉันรู้สึกเสียใจ หากคนที่เรียกตัวเองว่าเจริญแล้ว เข้ามารบกวนพวกเขา และนำความเจ็บป่วย โรคภัยต่าง ๆ มาให้พวกเขา โดยไม่คิดสักนิด ไม่ตระหนักเลยด้วยซ้ำ ฉันจึงหวังว่ารัฐบาลทุกประเทศ จะคิดให้มากขึ้นเกี่ยวกับ วิธีการปกป้องกลุ่มคนที่เปราะบางนี้ และให้ความรู้แก่พลเมือง ที่มีอารยธรรมของตน ไม่ให้เข้าไป ในพื้นที่นั้น และรบกวนพวกเขา อย่างน้อยที่สุดคือไม่เข้าไป ทำลายป่าของพวกเขา บ้านและความสงบสุขของพวกเขา ขอพระเจ้าทรงคุ้มครองพวกเขาด้วย อาเมน Photo Caption: “พระเจ้าทรงประทานให้ แม้ในยามที่พนักงานส่งของละเลย”
