“กรรมอันน่าสะพรึงกลัว ของเจ้าของร้านขายผลไม้ ใจโหดที่ฆ่าไก่!”HOST: เรื่องราวแรกของเราเกิดขึ้นในปี 2019 และได้รับการเล่า โดยฆราวาสชาวพุทธ ที่ได้เห็นผลกรรม อันน่าปวดใจ ที่คู่รักที่ชื่อต๋วนและฮวาต้องเผชิญNarrator: ฉันได้ยินเสียงไก่ร้อง โหยหวนอย่างสิ้นหวัง ซึ่งเป็นเสียงที่แหลมคม และทำลายความเงียบรอบตัวฉัน ฉันหยุดและเหลือบมองต๋วน ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ โดยสัญชาตญาณ มือซ้ายของเขา จับที่คอไก่ขนสีทอง ในขณะที่มือขวาของเขา ถือมีดที่แวววาว ไก่ดิ้นรนอย่างดุร้าย กระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง แต่เขาไม่สามารถหลุดออกไปได้ ในทันใดนั้น ใบมีดก็ฟันลง และเลือดสีแดงสด ก็พุ่งออกมาเป็นสาย หกลงบนพื้นซีเมนต์ ที่แตกร้าว ขณะที่เสียงร้องครั้งสุดท้ายของไก่ ถูกทำให้หยุดร้อง [...] แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกเย็นวาบยิ่งกว่า คือใบหน้าของเขา ที่ไร้ความรู้สึกใด ๆ เลย ไม่ขมวดคิ้วแม้แต่นิดเดียว ไม่แม้แต่กระพริบตา เขาทำการกระทำนั้น เหมือนกับเป็นเครื่องจักร เหมือนกับว่าชีวิตที่เขาเพิ่งพรากไป นั้นไม่มีความหมายใด ๆ เลย [...]ในความฝันอันเลือนลาง ฉันพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ หน้าร้านขายผลไม้ แต่ไม่ใช่ฉากที่คุ้นเคย ในเวลากลางวัน ท้องฟ้ามืดสนิท และไม่มีใครอยู่ใน สายตาแม้แต่คนเดียว […] ทันใดนั้น ไก่ตัวใหญ่ยักษ์ก็ปรากฏตัวขึ้น กลางลานเล็ก ๆ เขามีรูปร่างใหญ่กว่าไก่ปกติ อย่างน้อยสิบเท่า และมีขนสีแดงเพลิงเหมือนไฟ ดวงตากลมโตเรืองแสงของเขา ส่องประกายสดใสในความมืด จ้องมองตรงมาที่ฉัน ฉันอยากจะวิ่ง แต่รู้สึกเหมือนขาของฉันถูกตรึงเอาไว้ ฉันขยับไม่ได้ ไก่ตัวผู้ไม่ร้อง และไม่ดิ้นรน เขาแค่ยืนอยู่ตรงนั้น โดยไม่ขยับเขยื้อน ดวงตาที่ร้อนรุ่มของเขา เหมือนจะแทงทะลุวิญญาณของฉัน แล้วเขาพูดขึ้น ไม่ใช่เสียงกา แต่เป็นเสียงที่ลึก และชัดแจ้งเหมือนเสียงมนุษย์: “เขาจะชดใช้ด้วยขาของเขาเอง เลือดได้ถูกหลั่งออกมา หนี้ต้องได้รับการชดใช้”HOST: หลังจากประสบกับ ความฝันอันเป็นลางนี้แล้ว ฆราวาสชาวพุทธก็ได้ แต่ภาวนาในใจให้ต๋วนตื่น ก่อนที่จะสายเกินไป แต่เมื่อกรรมสุกงอมเต็มที่แล้ว ผลกรรมจะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในฤดูหนาวปี 2023 ต๋วนประสบอุบัติเหตุร้ายแรง ขณะกำลังไป ส่งชาวไก่ ให้ลูกค้าNarrator: ต๋วนนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ใบหน้าซีด ขาของเขาพันผ้าพันแผลไว้แน่น แม้ว่ารอยแดง จะซึมผ่าน ผ้าขาวไปแล้วก็ตาม คุณหมอบอกผมว่า เขาได้รับบาดเจ็บที่กระดูกต้นขาหัก อย่างรุนแรง ร่วมกับความเสียหาย ที่กระดูกสันหลังอย่างรุนแรง แม้ว่าพวกเขาได้ทำดีที่สุดแล้ว ด้วยการผ่าตัด แต่โอกาส ที่เขาจะเดินได้อีกครั้ง แทบจะเป็นศูนย์ เขาเป็นอัมพาต ตั้งแต่เอวลงไป อาจเป็นตลอดชีวิตHOST: วันหนึ่ง ต๋วนรู้สึกผิด และสำนึกผิดอย่างมาก จึงแสดงความปรารถนา ที่จะพบกับฆราวาสชาวพุทธNarrator: เขากล่าว “ผมผิด” พร้อมกับมีน้ำตาไหลบนใบหน้า “ผมไม่ควรฆ่าพวกเขา ผมไม่ควรล้อเลียนเรื่องกรรม ตอนนี้ผมเชื่อแล้ว... แต่มันสายเกินไปแล้ว!" […] เมื่อคืนผมฝันเห็นผู้ชายคนหนึ่ง สวมชุดสีดำ ใบหน้าไม่ชัดเจน ยืนอยู่ที่มุมห้องของผม เขาไม่พูดอะไรสักคำ เพียงแต่ชี้ลงมาที่ขาของผม และหัวเราะ แต่เสียงหัวเราะนั้นไม่ใช่เสียงมนุษย์ มันดังก้องราวกับว่า มาจากใต้ดินลึก แล้วเขาพูดว่า: ‘นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น เลือดยังไม่พอ หนี้ยังไม่ได้รับการชำระ’ ผมสะดุ้งตื่น แต่ความหนาวเย็น จากความฝันนั้นยังคงเกาะติดอยู่กับผม มันรู้สึกเหมือนจริงมาก […]ฉันจับมือเขาไว้ และพยายามพูดอย่างใจเย็น: "ต๋วน ตอนนี้คุณตระหนักถึง ความผิดพลาดของคุณแล้ว มันยังไม่สายเกินไป โปรดกลับใจด้วยความจริงใจ ท่องพระนามพระพุทธเจ้า และขอขมาโทษ สิ่งที่คุณหว่านลงไป คุณต้องตอบแทน แต่การสำนึกผิดอย่างแท้จริงสามารถ ช่วยบรรเทาภาระของกรรมได้” เขาส่ายหัว น้ำตาไหลหนักขึ้น “คุณไม่เข้าใจ ตอนนี้ผมรู้สึกมันแล้ว! ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด ผมกลัวชาติหน้าจะ เลวร้ายกว่านี้อีก ผมฆ่าไก่มามากมายแล้ว... ผมเป็นหนี้ชีวิตมากมาย... ผมจะชดใช้ทั้งหมดนี้ได้อย่างไร?!"ข้อความที่ตัดตอนมาจาก “ผลกระทบที่เกิดขึ้นทันที หลังจากการฆ่าสุนัข ในวันแรกของ เดือนทางจันทรคติ”Narrator: หว่างถูกมัดติดกับโคนต้นมะพร้าว อย่างแน่นหนา ขาทั้งสี่ข้างถูกมัดด้วยเชือก ปลอกคอถูกรัดแน่น จนเขาสั่นเทา ราวกับรับรู้ถึงชะตากรรมของตนเอง ดวงตาที่เบิกกว้างของเขาแดงก่ำ ราวกับกำลังอ้อนวอนชายทั้งห้าอย่างเงียบ ๆ ขณะที่หางของเขาห้อยลง […] ตี๋เดนยกมีดขึ้น ใบมีดเหล็กสับลง ไปที่คอของสุนัข เลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูด ราวกับสายน้ำ สาดลง ในชามเซรามิกเก่า ที่ตือหลุ่นถืออยู่ และกระจายไปทั่ว พื้นดินที่แห้งแตก วางดิ้นรน ดวงตาเบิกกว้าง เปล่งประกายด้วยความเกลียดชัง ราวกับพยายามจะจารึกชะตากรรม ของเขาลงในจิตใจของชายทั้งห้า […] ตี๋เดนเปล่งเสียงอย่างเย่อหยิ่ง ราวกับกษัตริย์ประกาศสงครามว่า "ดื่มให้หมดแก้วเลยพี่น้อง!" การกินเนื้อสุนัขในวันแรกจะนำโชคดี มาให้ตลอดทั้งปี ข้าไม่กลัว เทพเจ้าหรือวิญญาณใด ๆ! […] คืนนั้น ทั้งหมู่บ้าน ต่างตกใจกับเสียงหอนยาว โศกเศร้าของสุนัข ที่ดังก้องมาจากทุ่งนา ไปจนถึงริมฝั่งแม่น้ำ มันไม่ใช่แค่สุนัขตัวเดียว แต่ดูเหมือนจะมีเป็นสิบ ๆ ตัว เห่าหอนไปทั่วทุกสารทิศ ราวกับกำลัง เรียกจิตวิญญาณจากความมืด เด็ก ๆ ส่งเสียงกรีดร้อง ขณะที่คนชราตัวสั่นเทา พึมพำบทสวดทางชาวพุทธ […]ตือหลุ่นผู้ช่างพูดที่สุดในกลุ่ม เริ่มใช้ชีวิตอยู่ ด้วยความหวาดกลัว หลังจากคืนที่เสียงหอนของสุนัข ดังก้องไปทั่วหมู่บ้าน […] เขาฝันเห็นหว่าง เลือดไหลหยดจากลำคอของเขา ดวงตาเป็นสีแดงก่ำ ยืนอยู่ที่ประตูห้องของเขา และจ้องมองตรงมาที่เขา […] คืนที่สอง ตือหลุ่นนอนไม่หลับ […] เขามองลอดช่องประตูเข้าไป และก็ตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดกลัว เมื่อเห็นสุนัขสีดำตัวใหญ่ที่มีดวงตา เปล่งประกายราวกับถ่านร้อน […] เขากรีดร้องและวิ่ง เข้าไปในสวน พยายามจะไปบ้านเพื่อนบ้าน แต่ทันทีที่เขาก้าวออกจากตรอก รถสามล้อคันหนึ่ง ปรากฏขึ้นมาจากไหนไม่รู้ เคลื่อนที่เร็วราวกับลมพายุร้ายแรง และชนเขาล้มลง […]บามั๋บ ผู้ซึ่งหวั่นไหวกับการตายของตือหลุ่น เริ่มนอนไม่หลับ และเบื่ออาหาร ทรมานราวกับถูกผีหลอก […] ในคืนที่สาม เขาตัดสินใจไม่พักอยู่ที่บ้าน และรีบไปบ้านญาติ ที่อยู่สุดปลายหมู่บ้าน […] ประมาณเที่ยงคืน เสียงหอนของสุนัขดังก้อง อยู่ด้านนอกหน้าต่าง เรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียง ที่น่าขนลุกและน่ากลัว เขาที่ตัวสั่นเทา กอดผ้าห่มไว้แน่น และพึมพำผ่านเสียงสะอื้นว่า "ผมขอร้อง ผมจะไม่ทำมันอีกแล้ว" ทันใดนั้นก็มีเสียงแตกดังลั่น มาจากหลังคา เหมือนเสียงกิ่งไม้หัก เขารีบวิ่งเข้าไปในลานบ้าน พยายามวิ่ง กลับบ้านแม่ แต่ทันทีที่เขาถึงถนน รถบรรทุกที่วิ่งมา ด้วยความเร็วสูง โผล่มาจากไหนไม่รู้ และชนเขาล้มลง […]ไฮโรรู้สึกหวาดกลัวมาก ต่อการตายของบามั๋บ จึงตกอยู่ใน ภาวะตื่นตกใจอย่างรุนแรง […] ในคืนที่สี่ เสียงหอนของสุนัข ดังมาจากสวนกล้วยหลังบ้านของเขา เสียงนั้นโศกเศร้าและน่าขนลุก ราวกับกำลังเรียกจิตวิญญาณ เขาเหวี่ยงมีดไปในความมืด แต่มีดกลับหัก และร่วงลงพื้นด้วยเสียงดังเปรี๊ยะ ราวกับเป็นสัญญาณเตือน จากอีกโลกหนึ่ง เขาวิ่งไปที่แม่น้ำ หวังจะซ่อนตัวบนเรือ โดยคิดว่าน้ำจะช่วย ขจัดจิตวิญญาณที่หงุดหงิดได้ แต่ขณะที่เขาก้าวขึ้นไป บนสะพานไม้ไผ่ สะพานก็หักและเขาตกลงไปในแม่น้ำ ถูกใบพัดเรือ กระแทกเข้าที่คอ […]นัมแซ่ว ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม พยายามแสดงออกว่าไม่เกรงกลัว แต่ลึก ๆ แล้ว ความกลัวได้เข้า ครอบงำเขาไปแล้ว […] ในคืนที่หก ขณะที่ฝนโปรยปรายลงมา นัมแซ่วตัดสินใจออกจากหมู่บ้าน โดยคิดว่าการหนีไปไกล ๆ จะช่วยล้างคำสาปได้ […] ท่ามกลางสายฝนที่เย็นยะเยือก เขาได้ยินเสียงหอนมาจากพุ่มไม้ และเยาะเย้ยอย่างท้าทายพูดว่า "หมาจรจัดเหรอ หือ? ฉันจะจับแก มาทำเป็นเนื้อกินเอง" […] เขาเดินตามเสียงหอนไปเรื่อย ๆ ลึกลงไปอีก ขณะที่ฝนตกหนักขึ้น […] เบื้องหน้าเขา มีต้นมะพร้าวขนาดใหญ่กิ่งก้านสาขา หนาและพันกันยุ่งเหยิง […] ใต้ต้นไม้ หว่างนั่งนิ่ง ตัวเปียกโชก ดวงตาแดงก่ำ ลิ้นเปื้อนเลือด […] นัมแซ่วตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง […] หว่างคำรามเสียงดังแหลม ที่ก้องไปทั่วป่า ราวกับคำสาปสุดท้าย […] นัมแซ่วพุ่งตัวไปทางถนน พยายามวิ่งกลับหมู่บ้าน แต่แล้วมีรถจักรยานยนต์คันหนึ่ง โผล่มาจากที่ไหนไม่รู้ และชนเขาล้มลง […]ตี๋เดนที่เป็นชายคนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่ ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยความกลัวสุดขีด […] เขาทรุดตัวลงคุกเข่า และอ้อนวอนด้วยเสียงสั่น เหมือนคนสิ้นหวังว่า "ได้โปรด ช่วยผมด้วย! ผมผิดเอง!" ผมจะไม่ทำมันอีกแล้ว!” […] ในคืนที่เจ็ด เขาตัดสินใจขี่จักรยานยนต์ ไปที่ศาลเจ้าเล็ก ๆ ริมแม่น้ำ เขาก้มลงคุกเข่าต่อหน้าแท่นบูชา จุดธูป และอธิษฐาน ด้วยเสียงสั่นเครือว่า "ผมทำผิดไปแล้ว ผมสำนึกผิดอย่างจริงใจ วางโปรดยกโทษให้ผมด้วย" […] ระหว่างทางกลับ รถสามล้อคันหนึ่ง พุ่งเข้ามาชนรถของเขา อย่างกระทันหัน ตี๋เดนถูกเหวี่ยงลงพื้น เลือดไหลมากแต่เขารอดชีวิตมาได้ก่อนติดตามท่าน เพื่อฝึกฝนจิตวิญญาณ ผมเป็น ชาวประมงทำงานในทะเล ผมได้ฆ่าสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก ในน้ำและเป็นเวลานาน เมื่อผมยังเป็นเด็ก อายุเพียง 25 ปี ผมเจ็บป่วยมามากมาย ที่เกี่ยวข้องกับอาหารการกินเนื้อสัตว์ เช่น ไซนัสอักเสบเรื้อรัง โรคหัวใจและหลอดเลือด ปวดข้อ หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท และโรคกลัวที่แคบ ตอนนั้น ผมเจ็บปวดมาก ไปหาหมอมามากมาย แต่ก็ไม่มีผลอะไร วันหนึ่งพี่ชายของผม ผู้ปฏิบัติธรรม กับท่านอาจารย์แนะนำผมว่า เลิกตกปลา เป็นวีแกน และปฏิบัติธรรม ฟังพี่ชาย ผมเปลี่ยนมาเป็นวีแกน และอ่านหนังสือของท่านอาจารย์ หลังจากนั้นไม่นาน ผมได้ประทับจิตโดยท่านอาจารย์ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2014 และได้บำเพ็ญวิถีกวนอิม มาจนถึงปัจจุบัน อาการของผมค่อย ๆ ดีขึ้นและหายไป ตอนนี้ ผมปกติดี มีสุขภาพแข็งแรง ความรักและปัญญา ของผมเติบโตขึ้น ผมอยากจะบอกท่านอาจารย์เกี่ยวกับ ประสบการณ์ภายในของผม:ครั้งหนึ่ง ขณะผมนั่งสมาธิ จู่ ๆ ผมก็สังเกตเห็นจุดสีแดง ที่ท้องของผม และค่อย ๆ ขยายออก และผมก็ประหลาดใจ ที่เห็นสิ่งมีชีวิต มากมายคลานออกมาจากพวกมัน เช่น ชาวปลาหมึก ชาวปลาหมึกยักษ์ ชาวปลาตัวเล็ก ฯลฯ มันเจ็บปวดมาก พวกเขาหลายคนไม่ต้องการ จะออกมา ผมก็เลยต้องใช้ มือของผมดึงพวกเขาแต่ละตัว ออกจากร่างกายของผม ในเวลานั้น ผมรู้สึกเจ็บเกินบรรยาย! และเมื่อพวกเขาออกไปหมดแล้ว ผมรู้สึกบรรเทาลงมาก ผมเข้าใจอย่างเงียบ ๆ ว่า: เมื่อผมติดตามท่านอาจารย์เพื่อ ฝึกธรรมวิถีกวนอิม ท่านอาจารย์รับเอากรรมในอดีต มากมายของผมไว้กับตัวท่านเอง และได้แก้ไขกรรมลิขิตของผม ที่ผมควรจะต้องจ่าย ในอีกหลายชาติ ท่านลดระยะเวลาการจ่ายเหล่านั้น มาสู่การทำสมาธิช่วงหนึ่ง เพื่อให้ร่างกายผมแข็งแรงขึ้น และผมก็ไปต่อได้ เพื่อฝึกฝนให้ยกระดับสูงขึ้นและขอขอบพระคุณพลังพรของ ท่านอาจารย์แผ่ซ่านในร่างกายผม ในระหว่างการทำสมาธิ สิ่งมีชีวิตที่ผมได้เคยฆ่า ได้ให้อภัยผมแล้ว และออกจากร่างกายของผม ผมขอขอบพระคุณท่านมาก ที่ช่วยผมให้พ้นจาก ความโง่เขลาในโลกนี้ [...]หนึ่งในญาติของฉันป่วย หลังได้รับการฉีดวัคซีน โควิด-19 ครั้งที่สอง กระเพาะปัสสาวะและท่อปัสสาวะ ของเธอ อักเสบรุนแรง หลังพบแพทย์หลายคน ก็ไม่มีใครเลยที่จะวินิจฉัยได้ ว่าเป็นแบคทีเรียชนิดไหน และดังนั้น จึงไม่สามารถ ให้ยาได้ถูก เธอทุกข์ทรมานมาก จนไปทำงานไม่ได้ ในระหว่างการทำสมาธิ ฉันเห็นว่า ท่อปัสสาวะของเธอ มีกระดูกติดอยู่ และมีขนของพลเมืองไก่ ฉันจึงตระหนักว่า การป่วย ของเธอนั้นมาจากกรรม ของการกินเนื้อสัตว์ (พลเมืองไก่ มาแก้แค้น) [...]ครั้งหนึ่งฉันรวบรวมความกล้า ที่จะส่งข้อความจากใจไปยัง สุพรีมมาสเตอร์ทีวี แล้ววันหนึ่ง ฉันก็เห็นว่ามันออกอากาศ! [...] สิ่งที่ฉันไม่คาดคิดคือ อาจารย์ยังฝากข้อความถึงฉัน แม้ตารางงานยุ่งของท่าน ซึ่งเป็นความรักที่อ่อนโยนมาก ที่เหนือคำบรรยายใด ๆ [...] อย่างไรก็ตาม ท่านอาจารย์ได้เน้นย้ำ ถึงความสำคัญของวิถีวีแกน ในคำตอบของท่าน ฉันรีบไปดูรายชื่อ โรงฆ่าสัตว์ที่ ขึ้นทะเบียนไว้ สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจคือ โรงฆ่าสัตว์ส่วนใหญ่ กระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ ที่เกิดภัยพิบัติมากกว่า! [...]เมื่อก่อนพ่อ ของฉันชอบกิน เนื้อชาวสัตว์มาก ตอนอายุได้ 39 ปี แม่ชีแนะนำให้เขา เป็นวีแกนตอนอายุ 40 ปี เขาไม่พอใจกับ คำแนะนำนี้มาก แม้ว่าหลังจากเขาอายุ 40 ปี ธุรกิจครอบครัวของเรา ก็ค่อย ๆ ถดถอยลง แต่เขาก็ยังกินเนื้อชาวสัตว์ เป็นจำนวนมากในแต่ละมื้อ จนกระทั่ง เขาอายุ 68 ปี เขาก็เริ่มป่วย หลังจากรางวัลอันเป็นสุขในชีวิต ได้หมดลง เขาตระหนักได้ว่า ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปอย่างน่าตกใจ เราทุกคนแนะนำให้ เขามาเป็นวีแกน เขาไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น แต่เพื่อช่วยชีวิตตนเอง เขาจึงพยายามเป็นวีแกน การรับประทานอาหารวีแกน ทำให้กระบวนการบำบัด ของเขาราบรื่นขึ้นมาก [...]
เอาล่ะ นั่นน่าจะเป็นคำตอบสำหรับคำถาม ที่คุณถามฉันว่า "ทำไมพระเจ้า จึงปล่อยให้สงครามเกิดขึ้น?" และ "ทำไมสันติภาพจึง ใช้เวลานานนัก ทั้ง ๆ ที่ ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของโลกต่าง พยายามอย่างหนักที่จะเจรจา เพื่อยุติสงคราม เกมสงคราม เพื่อทำให้สถานการณ์กลับมา สงบสุขและน่าอยู่อีกครั้ง ทำให้โลก หรือประเทศต่าง ๆ มีสันติภาพและชีวิตที่ดี" จริง ๆ แล้วฉันไม่อยาก พูดมากไปกว่านี้ เพราะคุณ อาจคิดว่าฉันต้องการ... ฉันต้องการชักชวนคุณ ให้มาเป็นลูกศิษย์ของฉัน ไม่ ไม่ ฉันได้บอกคุณไปหลายครั้งแล้ว ฉันได้แนะนำศาสนาอื่น ๆ องค์กรทางศาสนาอื่น ๆ และระบบความเชื่อต่าง ๆ มากมาย ให้คุณรู้จักแล้ว ฉันได้แนะนำพวกเขาให้คุณ รู้จักแล้ว เท่าที่ฉันรู้ แต่ฉันยังรู้สึกว่า หลายคนยังไม่เข้าใจ ดังนั้นฉันจึงพยายามพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก แม้ว่าฉันจะไม่ค่อยชอบ พูดสักเท่าไหร่ก็ตามฉันปรารถนาอย่างยิ่งที่จะ มีชีวิตที่สงบสุข ชีวิตปกติ เหมือนทุกคน กับการบำเพ็ญทางจิตวิญญาณของฉัน จนกว่าพระเจ้าจะอนุญาตให้ฉันกลับบ้าน แต่ฉันไม่สามารถนิ่งเฉย ได้เสมอไปเมื่อเห็นผู้คน ทุกข์ทรมานเพราะความไม่รู้ และ ความไม่รู้นั้นเองที่ก่อให้เกิด ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน แก่พวกเขาอย่างแท้จริงทั้งใน โลกนี้ และในนรกหลังความตาย และหลังจากตกนรกแล้ว ดำเนินต่อไป: บางทีอาจกลายเป็น มนุษย์ ชาวสัตว์ และต้องทนทุกข์ ทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีวันหลุดพ้นจากวัฏจักรนี้ได้เรื่องทั้งหมดนี้ทำให้ฉันนอนไม่หลับ ฉันร้องไห้บ่อยมาก ดังนั้น ฉันจึงพยายามเตือนคุณอยู่เสมอ หวังว่าบางคน พวกคุณบางคน จะเข้าใจ และพยายามกลับคืนสู่ มาตรฐานความเป็นมนุษย์ที่แท้จริง ซึ่งวัดโดยเหล่าสวรรค์ และแม้กระทั่งนรก แม้แต่พวกมายา ถ้าคุณเป็นคนดี มีศีลธรรม พวกมันไม่กล้าเข้าใกล้ ให้คุณเห็นเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องทำร้ายคุณ หรือพาคุณลงนรก ไม่เลย แต่หากมนุษย์คนใดขาด ศีลธรรม ขาดคุณธรรม แม้แต่เพียงในความคิด พวกเขาก็จะมีโอกาส เข้ามาทำร้ายคุณและ ทำให้คุณแย่ลง – ทำให้การป้องกันและ เจตจำนงของคุณอ่อนแอลงเพราะเมื่อใดก็ตามที่คุณ คิดหรือทำสิ่งที่ไม่ใช่ สิ่งที่สวรรค์ปรารถนา แต่เป็นสิ่งที่นรกปรารถนา คุณก็จะลดระดับพลังงานและ มาตรฐานคุณค่าของตัวเองลง คุณจะกลายเป็นเหมือนพวกเขา – เหมือนชาวนรก หรือเหมือนปีศาจ เหมือนมาร หรือเหมือน สิ่งที่ไม่น่าเคารพอย่างยิ่ง คุณไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากสวรรค์ คุณไม่คู่ควรแม้แต่ จะเป็นมนุษย์ด้วยซ้ำ เมื่อเหล่าปีศาจเห็นเช่นนั้น พวกเขาก็จะรู้ว่าคุณล้มลงแล้ว จากนั้นพวกเขาก็จะ มาพร้อมกับลูกน้อง คอยรังแกคุณ หรือ ทำให้คุณเสื่อมเสีย คุณธรรม จริยธรรม และคุณธรรมลงเรื่อย ๆ นั่นคือวิธีที่พวกเขาทำร้ายคุณได้ ดังนั้น โปรดจงรักษาจิตใจ ความคิด คำพูด และการกระทำ ทางกายของคุณให้บริสุทธิ์ และเรียบง่ายอยู่เสมอ ไม่มีความคิด ที่จะทำร้ายใคร และเหนือสิ่งอื่นใด อย่ารับ เอาพลังงานอันร้ายกาจจาก เนื้อชาวสัตว์เข้าไปเป็นเด็ดขาด ถ้าอย่างนั้นคุณก็จะปลอดภัยคุณไม่จำเป็นต้องตามฉัน จงปฏิบัติตามกฎศีลธรรม ของโลกนี้ จงทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อจะได้สะสมบุญกุศลมากขึ้น ในโลกกายภาพนี้ ทุกสิ่งที่คุณปรารถนา คุณต้องไขว่คว้ามา แม้ว่าคุณจะมาจากสวรรค์ชั้นสูงสุด ก็ตาม เมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว คุณก็ต้องชดใช้ ด้วยการกระทำของคุณ คุณมีหน้าที่ต่อโลกใบนี้ ที่จะต้องกินอาหารของพวกเขา ดังนั้นคุณจึงต้องจ่ายเงิน ดังนั้น ถ้าคุณทำงาน เพื่อหาเลี้ยงชีพและ ช่วยเหลือผู้อื่น คุณก็จะไม่เป็นหนี้ แต่ถึงกระนั้น หากโลก เต็มไปด้วยความโกลาหลและปัญหา คุณอาจต้องมีส่วนร่วม ในกรรมส่วนรวมนี้บ้าง ดังนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านั้น จงรักษาตนเองให้สะอาด รักษาตนให้ดีงามทางศีลธรรม ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เป็นสิ่งดี คุณต้องทำมันทันที อะไรที่ไม่ดีก็ควรหลีกเลี่ยง และจงอธิษฐานต่อพระเจ้าเสมอ เพื่อขอความคุ้มครอง ความรัก และการให้อภัย แล้วคุณก็จะไม่เป็นไรคุณไม่จำเป็นต้อง ติดตามฉันหรือใครเลย ถ้ามาตรฐานความเป็นมนุษย์ของคุณ ดีและมั่นคง คุณก็ไม่มีปัญหาอะไร คุณสามารถเกิดใหม่เป็น มนุษย์ได้อีกครั้ง พร้อมบุญ กุศลทั้งหมด เพื่อที่คุณ จะได้ร่ำรวย มีชื่อเสียง เป็นที่รัก และมีชีวิตที่สงบสุข ในครอบครัว ในชีวิตส่วนตัว และในประเทศชาติ ฉันหวังว่าพวกคุณบางคนจะรับฟัง โดยเฉพาะพวกคุณที่เป็นมนุษย์จริงๆ ที่มีจิตวิญญาณที่คู่ควร กับความเป็นมนุษย์ แต่แน่นอนว่ามีหลายคน ที่ไม่ฟัง เพราะ พวกเขาไม่ใช่มนุษย์ พวกเขาไม่มีวิญญาณ พวกเขามาจากพลังด้านลบ หรือไม่ก็เป็นปีศาจเอง ดังนั้น หากคุณพบเห็นคนประเภทนั้น พยายามหลีกเลี่ยงพวกเขา ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และถ้าคุณจำเป็นต้องอยู่กับพวกเขา จงอธิษฐานต่อพระเจ้า จงอธิษฐานขอให้สวรรค์คุ้มครองคุณเอาล่ะ สำหรับตอนนี้ก็แค่นี้ก่อน ฉันรักพวกคุณทุกคน และฉันขอ ภาวนาต่อพระเจ้าให้ทรงเมตตาต่อ พวกคุณ ทรงอภัยโทษให้พวกคุณ ทรงอวยพรพวกคุณ ทรงรักพวกคุณ และทรงชี้ทางให้พวกคุณ ถ้าคุณมาหาฉัน แน่นอน ฉันยินดีที่จะช่วยเหลือคุณ ทางด้านจิตวิญญาณเสมอ แต่ถ้าคุณไม่มา ก็ขอให้ ดูแลตัวเองด้วย จงอธิษฐานต่อพระเจ้าอยู่เสมอ ทุกครั้งที่มีโอกาส และจงเป็นคนดี ช่วยเหลือผู้อื่น – การไม่ทำร้ายใครนั้นดีกว่า จำไว้ว่าอย่าทำร้าย แม้แต่หนอนตัวหนึ่ง ขอพระเจ้าทรงอวยพรเราทุกคน ทรงอภัยโทษให้เราทุกคน และทรงนำทางเราทุกคนกลับสู่ บ้านที่แท้จริง บริสุทธิ์ งดงาม ปราศจากความกังวล สงบสุข และเปี่ยมสุข อาเมนขอบคุณท่าน พระเจ้า สำหรับ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความรัก และความเมตตาที่ท่าน มีต่อเรา ขอให้ท่านพ้นจากความทุกข์ทรมาน ด้วยเถิด พระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะมนุษย์เป็นบุตรของท่าน และเมื่อพวกเขากระทำผิด พวกเขาก็ จะตกนรก ส่วนท่าน ก็ทุกข์ทรมาน ฉันพยายามอย่างเต็มที่ ที่จะลดเรื่องนั้นให้ท่าน ท่านก็รู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว และตอนนี้มันน้อยลงมากแล้ว ฉันจะทำต่อไป ฉันไม่เพียงแค่ช่วยมนุษย์ หรือชาวสัตว์เท่านั้น ท่านก็ทราบ ฉันพยายามที่จะลด บรรเทา หรือขจัดความทุกข์ทรมานของท่าน ให้หมดไปด้วยเช่นกัน ขอท่านช่วยให้ฉัน ทำทุกสิ่งที่ท่านประสงค์ให้ฉันทำ พระเจ้าของฉัน มาปาของฉัน พระบิดาและพระมารดาของฉัน ผู้เปี่ยมด้วยความรัก ความเมตตา ความกรุณา และการให้อภัย ขอบพระคุณค่ะ มาปา สำหรับมาปา พวกเราต้องกล่าวว่า: พวกเราขอขอบพระคุณท่าน ขอบพระคุณ มาปาที่ล้ำค่าของฉัน มาปาที่ล้ำค่าที่สุดของฉัน มาปาที่รักยิ่ง หมายถึง แม่และพ่อPhoto Caption: “ข้อความจากพระอาทิตย์ในภาพด้านบน: ‘ท่านเป็นที่รักและเคารพ’ ขอบคุณนะ พระอาทิตย์ที่รัก แค่ใจดีกับโลกใบนี้ก็พอ”พระเจ้าทรงอนุญาตให้เกิดสงคราม จริงหรือ และเหตุใดสันติภาพ จึงใช้เวลานานนัก? ตอนที่ 4 จาก 4 ตอน
2026-03-21
รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ตัวมนุษย์เอง ก็ต้องเข้าใจและ ยอมรับสิ่งนี้ด้วย และกลับคืนสู่คุณธรรมแห่งสวรรค์ ซึ่งรวมถึงความเห็นอกเห็นใจ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และการช่วยเหลือผู้อื่น และเหนือสิ่งอื่นใด ห้ามฆ่าลูกของตัวเอง หรือช่วยเหลือผู้อื่นในการฆาตกรรม ลูกของตนเอง และ/หรือ ฆ่าชาวสัตว์ผู้บริสุทธิ์ หรือ ช่วยเหลือในการฆ่าชาวสัตว์ ผู้บริสุทธิ์ และแม้กระทั่ง การกินพวกเขาเหล่านั้นฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า สักวันหนึ่งพวกคุณทุกคนจะมอง เห็นภาพนั้นในตัวเอง ว่ากรรม ทำงานอย่างไรเพื่อทำให้คุณต้อง ประสบกับความทุกข์ในภายหลัง บางคนมีอาการทันที มีเรื่องจริงมากมายที่บอกว่า คนที่ฆ่าชาวสุนัข หรือฆ่าชาวสัตว์อื่น ๆ จะ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส ในภายหลัง และแทบจะในทันที และบางคนอาจต้อง ทนทุกข์ทรมานต่อไปอีกนาน เพราะพวกเขาอาจมี คุณงามความดีมากมายจาก ชาติภพก่อน ๆ ที่จะช่วย ปกป้องพวกเขาได้ในระดับหนึ่ง หรือในช่วงเวลาหนึ่ง แต่หลังจากนั้น พวกเขาก็ จะต้องชดใช้กรรมในที่สุด เพราะไม่มีใครมี บุญกุศลอันไร้ขีดจำกัด ที่จะปกป้องคุณจาก กรรมชั่วของคุณได้
