รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ในตอนนี้ บทสนทนา เข้มข้นขึ้น เมื่อมีการแบ่งปัน ข้อความเกี่ยวกับครอบครัว ทางจิตวิญญาณระดับโลก การรับใช้ และความร่วมมือ และท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ตอบกลับ ด้วยปัญญา ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และอารมณ์ขันที่มาจากใจ(นอกจากนี้ ยังมีข้อความที่ท่านบาบา บอกให้เรานำไปถ่ายทอดด้วยครับ) จริงเหรอ ([ท่าน] บอกเราว่า...) โปรดพูดตรงนี้ เพื่อให้ทุกคนได้ยิน โอเค เพราะพวกเขานั่งห่างกันมาก (โอเคครับ) (ท่านบาบาได้บอกให้เรา ส่งต่อข้อความ อีกหนึ่งข้อความด้วยครับ ท่านบอกเราว่า บนเส้นทางแห่งจิตวิญญาณ ผู้ติดตามที่แท้จริงทั่วโลก พวกเขา เป็นครอบครัวเดียวกัน) ใช่ ๆ มันเป็นเรื่องจริง (ท่านได้บอกเราว่า มีหลายสิ่งที่เราสามารถแลกเปลี่ยน กันได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระหว่างศูนย์[ท่านอนุตราจารย์]ชิงไห่ และมูลนิธิเซรุลันดา ดังนั้น ในมูลนิธิของเรา ท่านแบมบี้ บาบา ได้พยายาม อย่างเต็มที่ ในการวางรากฐาน อันที่จริง ท่านบอกว่า ท่านซื้อที่ดิน และท่านจะขยายที่ดินนั้น สำหรับผู้ที่จะประทับจิตที่จะมา ในอนาคต เพื่อเป็นหนทางในการเคลียร์พื้นที่ และแน่นอนว่า การจะบรรลุเป้าหมายนั้น จำเป็นต้องมีโครงสร้างพื้นฐาน ทางสังคม กิจกรรมทางสังคม และกิจกรรมทางเศรษฐกิจมากมาย ดังนั้น เราจึงได้เริ่ม โครงการบางอย่างไปแล้ว เช่น โครงการกล้วยนี้ นอกจากนี้ ในมูลนิธิของเรา เรายังมี แหล่งดินเหนียวขนาดใหญ่ ซึ่ง สามารถทำสิ่งสวยงามได้มากมาย…) หม้อและทั้งหมดนั่น (ใช่ครับ) เครื่องปั้นดินเผา (ใช่ครับ เครื่องปั้นดินเผา เซรามิก กระเบื้อง อิฐ และที่มูลนิธิของเรา ยังมีผลิตภัณฑ์สมุนไพร มากมายอีกด้วย อันที่จริง มี…) สมุนไพร (ใช่ครับ สมุนไพร ซึ่งสามารถทำเป็นยาได้) ใช่ (ผมคิดว่า เราผลิตยา ประมาณสี่หรือห้าชนิด ดังนั้น แน่นอนว่า เรามีทั้งเกษตรกรรม ยา และอุตสาหกรรมดินเหนียวและท่านได้บอกเราว่า เนื่องจากท่านอยู่ในประเทศ ที่เรียกว่าประเทศที่เจริญแล้ว หรือประเทศที่พัฒนาแล้ว ท่าน จึงมีผู้คนที่มีทักษะความสามารถ) นั่นคือสิ่งที่ท่านคิด (ใช่ครับ) พวกเขามีทักษะในการกินที่ดีเยี่ยม และเดินตามฉันเหมือนเด็ก ๆ คุณเห็นแล้วใช่ไหม ถ้าคุณไม่อยู่ กล้วยพวกนี้จะ หมดเกลี้ยงในเวลาเพียงเสี้ยววินาที เราไม่จำเป็นต้องนึ่งมัน มีเวลาไม่พอสำหรับการนึ่ง คุณอยากให้ฉันแสดงให้คุณดูไหม? หายไปทันที แล้วต่อไปจะทำอย่างไร? คุณฝากความหวังทั้งหมด ไว้กับผู้บริโภคเหล่านี้ เอาล่ะ ฉันคิดว่าคุณมี ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับชาวไต้หวัน (ฟอร์โมซา) มากเกินไปแล้วอย่างไรต่อ? เราค่อยคุยเรื่องนั้นกัน ตอนที่เราไปถึงที่นั่น โอเคไหม? (โอเคครับ) มาดูกันว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง โอเคไหม? (ท่านเสนอแนะว่า ท่านสามารถแลกเปลี่ยนได้) ไม่จำเป็นต้องแลกเปลี่ยน (หรือมี…) เราพร้อมช่วยเหลือคุณอย่างเต็มที่ เท่าที่จะทำได้ เราไม่ต้องการอะไร ดังนั้น ไม่จำเป็นต้อง แลกเปลี่ยนอะไร (โอเคครับ) (มูลนิธิของเรา ต้องการแพทย์ เราต้องการ ผู้ที่มีทักษะในอุตสาหกรรม ดินเหนียว ในงานก่อสร้าง และในด้านการเกษตร ดังนั้น (โอ้ ว้าว) ผมได้รับแจ้งว่า หากเป็นไปได้ที่จะพูดคุย เกี่ยวกับโครงการดังกล่าว) แน่นอน แน่นอน แน่นอน (ใช่ครับ) เท่าที่เราจะทำได้ (เราเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่ ครอบครัวทางจิตวิญญาณของเรา) เราจะช่วยคุณอย่างเต็มที่ เท่าที่ จะทำได้ โอเคไหม? (โอเคครับ) เราจะดูว่า คุณต้องการอะไรบ้าง และมีคน อยากไปกี่คน ถ้าพวกเขาอยากไปที่นั่น ก็ดี เพราะเราไม่ต้องการอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องแลกเปลี่ยน นี่ไม่ใช่ธุรกิจนี่ไม่ใช่เรื่องธุรกิจที่เราต้อง แลกเปลี่ยนหรืออะไรทำนองนั้น ไม่เลย หากใครต้องการความช่วยเหลือ ในที่ใดก็ตาม แน่นอนว่าเราจะช่วย อย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้ ไม่จำเป็นต้องพูดถึง ภาระผูกพันใด ๆ ทั้งสิ้น (แต่ท่านบอกว่า…) ฉันรู้สึกแล้วว่าฉันควรช่วยเหลือคุณ ไม่ต้องกังวล (ขอบพระคุณอย่างมากครับ) (แต่ท่านพูดถึง เรื่องการแลกเปลี่ยนครับ สมมติว่าผลิตผล ทางการเกษตรออกมามาก เพราะมีที่ดินอุดมสมบูรณ์มาก จึงพูดถึงการ แลกเปลี่ยนในแง่ที่ว่า เราสามารถส่งออกได้ (โอ เข้าใจแล้ว) ใช่ บางส่วนของเรา...) คุณถามผิดคนแล้วเราแค่รู้ วิธีกิน [สิ่งเหล่านี้] เท่านั้น ไม่ว่าคุณจะนำอะไรมา พวกเขากินทั้งผิว สด ๆ ไม่จำเป็นต้องนึ่ง (ใช่ครับ) ใช่ คุณเห็นไหม เราไม่ค่อยเก่งเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ แต่ไม่ว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อช่วยให้คุณพัฒนา ความสามารถของคุณเอง เราก็จะพยายามทำอย่างเต็มที่ (ขอบพระคุณมากครับ) เพราะเราไม่ต้องการอะไรเลย ดังนั้น ไม่ว่าเราจะช่วยคุณ [ได้] ในเรื่องใด เราก็พร้อมที่จะช่วยคุณ ไม่มีปัญหา (ขอบพระคุณมากครับ)ศูนย์ของเรานั้น ไม่ได้กระตือรือร้นและทำงาน อย่างแข็งขันเหมือนศูนย์ของคุณ คุณมีความฝันและแผนการ ที่สวยงามมากมายเหลือเกิน เราไม่มีการพูดคุยเรื่องแบบนี้ ที่ศูนย์ของเรา เราไม่สนใจเรื่อง การพัฒนาการเกษตร หรืออะไรทำนองนั้นเลย อาจเป็นเพราะ เรามีพื้นฐานครอบครัวที่แตกต่างกัน (ใช่ครับ) และในที่ที่เรามีเหลือเฟือ ชีวิตก็จะง่ายกว่า (ใช่ครับ) เราจึงมองข้ามสิ่งต่าง ๆ โดยไม่รู้ตัว เราไม่ปลูกพืช เราปลูกต้นไม้และอะไรมากมาย เพียงเพื่อจุดประสงค์ที่ว่า เมื่อผู้คนมาเยือน (ใช่ครับ) พวกเขามีร่มเงา และเราก็ทำการเกษตรบ้างเช่นกัน ฉันคิดว่าส่วนใหญ่ เป็นการทำเพื่อโชว์ มากกว่าเพื่อการบริโภค เพราะพวกเขาบริโภคมากกว่า ที่ผลิตได้ อาหารที่พวกเขาต้องการ ก่อนที่จะสามารถผลิตกล้วย ได้หนึ่งลูก (ใช่ครับ) หรือมันฝรั่งหนึ่งหัว โอ้ มันเยี่ยมมากเลย การไปซื้ออาหาร จากซูเปอร์มาร์เก็ต เพื่อให้พวกเขาสามารถปลูกถั่วลิสง ได้นั้น เป็นงานที่หนักมากคุณไม่รู้จักลูกศิษย์ของเรา ความสามารถของพวกเขาคือการกิน อันดับแรก พวกเขาหาข้อแก้ตัว พวกเขากล่าวว่า "โอ้ ท่านอาจารย์ ได้อวยพรอาหารเรียบร้อยแล้ว เราต้องกินให้หมด ไม่งั้น... มันเป็นอาหารที่ได้รับพระพร" และเมื่ออาจารย์ไม่อยู่ พวกเขาก็จะ อวยพรอาหารด้วยตนเอง ดังนั้น ที่หลาย ๆ ศูนย์ มันน่ารักยิ่งกว่า ฉันจะบอกคุณว่าพวกเขาทำอะไร เป็นระบบระเบียบมาก ๆ (ครับ) ตัวอย่างเช่น ที่อเมริกา (ครับ) ลูกศิษย์ จะมารวมตัวกันเพื่อนั่งสมาธิกลุ่ม ทุกสัปดาห์ พวกเขาไปรวมตัวกัน อยู่ในบ้านเช่า หรือที่ไหนสักแห่ง พวกเขารวมกลุ่มกัน [และ] ทำสมาธิ แต่พวกเขาเรียนรู้มา จากไต้หวัน (ฟอร์โมซา) คุณรู้ไหม? ก่อนที่พวกเขาจะเข้ามา (ครับ) มีตะกร้าใหญ่ใส่ขนม (วีแกน) ผลไม้ และเค้ก (วีแกน) ไว้หน้ารูปของฉัน แล้วพวกเขาก็จะกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ โปรดอวยพรด้วย" แล้วหลังจากนั่งสมาธิ พวกเขาพูดว่า "โอเค มานี่ ท่านอาจารย์อวยพรเรียบร้อยแล้ว" ทุกคน สองห่อหรือสามห่อ ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงไม่มีเวลาไปแอฟริกาเลย ฉันยุ่งมากกับการให้พรอาหาร ทั่วโลกคุณไม่รู้จักลูกศิษย์ของฉัน โปรดอย่าหลงเชื่ออะไรง่าย ๆ แล้วชีวิตของคุณ ก็จะสงบสุขมากขึ้น และ [มี] ความผิดหวังน้อยลง ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่กับสิ่งนี้แล้ว ถ้าคุณไม่เชื่อ ลองไปถามพวกเขาดูสิว่า ความเชี่ยวชาญ ของพวกเขาคืออะไร? พวกเขาจะบอกคุณเอง พวกเขาควรจะมาที่นี่ เพื่อช่วยฉันกับการบรรยาย แต่พวกเขากลับช่วยอย่างเต็มที่ ด้วยการแบกตะกร้าผลไม้ และลูกอม (วีแกน) และวิ่งไปทั่วทุกที่ที่มีอาหาร คุณไม่รู้หรอก โปรดอย่าหลงเชื่ออะไรง่าย ๆ เลย เพราะศิษย์ของฉันทุกคน ได้กลายเป็นพุทธะแล้ว พวกเขาจึงไม่รู้ว่างานคืออะไร พวกเขาสละการทำงานไปแล้ว และพวกเขายกทุกอย่างให้ฉัน ฉันเป็นคนเดียวที่ยังทำงานอยู่ เพราะพวกเขาทั้งหมด กลายเป็นพุทธะไปแล้ว คุณไม่รู้จักศิษย์ของเรา คุณควรไปเที่ยวไต้หวัน (ฟอร์โมซา) และอยู่ที่นั่นสักพัก แล้วคุณก็จะมีความสุข ที่ได้กลับบ้าน ไปปลูกกล้วยเอง เพราะมันเร็วกว่า การพึ่งพาตัวเองนั้น เร็วกว่าการไปพูดคุยกับคนเหล่านั้น ที่เอาแต่รอผลกล้วย แต่ไม่รู้วิธีปลูกโอ้พระเจ้า คุณไม่รู้หรอก ปีที่แล้ว ไม่สิ ปีที่แล้ว ก่อนหน้านั้น อาจจะสามปี หรือสี่ปีที่แล้ว ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นมาก เกี่ยวกับการเกษตรที่พูดคุยกันอยู่นี้ และ "มาทำอะไรสักอย่าง เพื่อผืนดินกันเถอะ" และ "มาอุทิศ แรงงานของเรา เหงื่อของเรา" และสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ และ "มาปลูกอะไรสักอย่างกันเถอะ" เราเริ่มจากแตงโม และมันเทศ มันหวาน และพวกเราก็ทำได้ดีทีเดียว เราไถพรวนดิน ปลูกพืช และรดน้ำ และบางครั้ง ถ้าฉันอยู่ที่นั่น พวกเขาก็จะรดน้ำจนต้นไม้ตาย ถ้าฉันไม่อยู่ที่นั่น พวกเขา จะไม่ให้อะไรเลยแม้แต่หยดเดียว และเมื่อเสร็จการทัวร์บรรยาย ฉันก็จะกลับมา เรามีแตงโมอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ขนาดนั้น คุณถามพวกเขาสิ แล้วคุณก็ขุดมันเทศ คุณก็จะ เห็นแต่เส้นใยและราก และมีขนาดแค่นั้น นั่นคือสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเขาปลูกพืชเยอะมาก แต่ไม่เคยใส่ใจเลย ต่อมาฉันเลยคิดว่า โอเค เพราะฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น มันคงจะมีการจัดการที่ดีกว่านี้ และให้พวกเขาปลูกอะไร ก็ได้ตามที่ต้องการ ไม่ใช่ว่าฉันจะกำหนด ให้พวกเขาปลูกอะไร โอเค ฉันก็เลยบอกว่า "โอเค ปลูกอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่แต่ละแปลง ขนาดหนึ่ง หรือสองเมตร ตารางเมตร แบบนั้น แล้วก็ปลูกมันลงไป" ใช่ โอเค ใช่ไหม? พวกเขาทำงานอย่างจริงจัง ทุกคนต่างหยิบจอบมาไถนา และทำโน่นทำนี่กันหมด และพวกเขา ยังเรียกร้องจากฉันอีกด้วย เครื่องจักรที่พวกเขาเรียกว่า ควายเหล็ก นั้นมีราคาหลายพันดอลลาร์ พวกเขาเรียกมันว่า "ควายเหล็ก" ("ควายเหล็ก" ครับ) มันหมายถึง "ควายเหล็ก" โอเค ตกลง ฉันให้มันแก่พวกเขา และฉันยังทำตัวอย่างประกอบด้วย ฉันไถพรวนดินแค่ไม่กี่แถว เพื่อถ่ายรูปเท่านั้น ให้พวกเขาทราบว่าต้องทำอย่างไร และแล้วทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้วรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น? พวกเขาทั้งหมดปลูกถั่วลิสง เพราะมันง่ายที่สุด ทุกคนต่างพูดกันว่า มันไม่ต้องการน้ำ ไม่ต้องการการดูแล ไม่ต้องการอะไรเลย และพวกเขาใช้เสรีภาพของตน เพื่อปลูกถั่วลิสง บนผืนดินทุกผืน ดินแต่ละชนิด มีคุณภาพแตกต่างกัน พวกเขาไม่สนใจ ถั่วลิสงใช้ได้กับทุกอย่างเลย โอ้ พระเจ้า แล้วเราก็มีถั่วลิสง อยู่สองสามเม็ดนั่นแหละ แต่ก็มีแค่นั้นแหละ แล้วเจ้าควายเหล็กตัวนั้น ก็ป่วยเป็น “ไข้หวัดใหญ่” เขาเป็น “ไข้หวัดใหญ่” หลังจากฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ พวกเขาก็ให้เขานอนอยู่ข้างนอก กับสายลม แสงแดด น้ำค้างแข็ง และพายุไต้ฝุ่น (โอ้!) และแน่นอน เขาเป็น "ไข้หวัดใหญ่" ซึ่งจริง ๆ แล้วเป็นมาลาเรียขั้นรุนแรง แล้วเขาก็นอนลงตรงนั้น เขาไม่ขยับตัวอีกต่อไป คุณผลักเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะเขาตายแล้ว จากนั้นพวกเขาก็ พยายามพาเขาไปหาหมอ แต่ก็ไม่หาย พวกเขาแค่พยายามเท่านั้น พวกเขาอยากพาเขา ไปหาหมอ แต่ก็ไม่หาย เครื่องจักรนั้น จึงยิ่งเสื่อมสภาพลงเรื่อย ๆ ทุกวัน และเมื่อฉันกลับบ้าน ก็เหลือเพียงโครงกระดูกเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้แล้ว นั่นคือ ประวัติศาสตร์การเกษตรของเรา ดังนั้นอย่าพึ่งพาพวกเขา มากเกินไป คุณบริสุทธิ์เกินไป ชาวแอฟริกัน คุณไม่รู้จักชาวไต้หวัน (ฟอร์โมซา) โอ้ พระเจ้า!แต่พวกเขาบางคน ก็ปลูกได้ดีมาก มีเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้นที่เป็น เกษตรกรตัวจริงก่อนที่พวกเขาจะมา และพวกเขาก็ปลูกพืชได้ดีมาก พวกเขาปลูกถั่วและพืชชนิดอื่น ๆ ที่มีลำต้นยาวและใหญ่มาก แต่คนอื่น ๆ ทำไป ก็เพื่อถ่ายรูปเท่านั้น เพราะอาจารย์บอกว่าต้องทำ พวกเขาก็เลยทำ พวกเขาทั้งหมดจึงปลูกถั่วลิสง แล้วเมื่อฉันถามว่า "ทำไมต้องเป็นถั่วลิสงทั้งหมด?" แล้วพวกเขาก็ปลูกอ้อยกันหมด อะไรที่ทำได้ง่าย พวกเขาก็จะทำ... ดูเหมือนพวกเขาจะเรียนรู้ จากกันและกันได้อย่างรวดเร็ว แต่ [พวกเขา] ไม่เรียนรู้จากฉัน ดังนั้นถั่วลิสง ถั่วลิสงทั้งหมด หรืออ้อย อ้อยทั้งหมด แล้วคุณรู้ไหม? พวกเขาเปิดประตูทุกบาน และ (ชาว) แพะทุกตัว จากละแวกใกล้เคียง ก็เข้ามากินอ้อยจนหมด ก่อนที่พวกเขาจะโตขึ้น พวกเขาโตได้ขนาดประมาณนั้น หวานและนุ่มมาก และ (ชาว) แพะก็ชอบกินมาก พวกเขามาเยี่ยมทุกวัน พวกเขาเข้ามาอาศัยอยู่ในไร่อ้อย ของเราอย่างสะดวกสบาย และหลังจากนั้นไม่กี่วัน ก็ไม่มีอีกแล้ว นี่คือประวัติของศูนย์ของเรา ของเหล่าพระ ที่พยายามประกอบอาชีพเกษตรกรรม และพวกเขามักพูดถึงเรื่องที่ว่า "ว้าว เราจะได้กินผัก ที่เราปลูกเอง เราจะปลูกถั่วลิสงของเราเอง ซึ่ง มีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่า และ ไม่มีการฉีดพ่นสารเคมีหรือสารพิษ และถ้าเราเก็บเกี่ยวผลผลิตได้มากขึ้น เราก็สามารถนำไปขาย เพื่อหารายได้ ซื้อโน่นซื้อนี่ และอื่น ๆ ได้อีกมากมาย" โอ้พระเจ้า! พวกเขาใช้วิธีนั้น หลอกให้ฉันเข้ามาทำธุรกิจด้วย(เรื่องราวเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับ ศูนย์ปฏิบัติธรรมทุกแห่ง) จริงเหรอ? แล้วที่บ้านคุณล่ะ? โอ้ ใช่เลย (คล้าย ๆ กันครับ) เมื่อพวกเขาเข้ามาในศูนย์ปฏิบัติธรรม พวกเขาก็คิดว่า นั่นคือที่สุดแล้ว พวกเขาจะอยู่ที่นั่นตลอดไป และพระเจ้าจะต้องดูแลพวกเขา แต่พวกเขาก็พูดถูกเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม พระเจ้าก็จะดูแล พวกเขาอยู่ดี (ใช่ครับ ในแง่หนึ่ง)ที่บ้านคุณขุดบ่อน้ำไหม? บ่อน้ำ? (ไม่ครับ) บ่อน้ำ? (คือ "บ่อ") (ครับ มีอยู่บ้าง แต่ไม่มากนัก ในแถบนั้นของประเทศครับ ยังมีพื้นที่อื่น ๆ ในประเทศอีก...) ไม่ใช่ใน... (...ในพื้นที่ของเราไม่ใช่แบบนั้น...) ในอาศรมของคุณ คุณมีสิ่งเหล่านี้เพียงพอหรือไม่? (มีบ่อน้ำครับ แต่ไม่ใช่…) (บ่อบาดาล เรามีบ่อบาดาลครับ) (เราใช้วิธีขุดจากบ่อบาดาลเท่านั้น) นั่นคืออะไร? (ปั๊มน้ำครับ) (มันเป็นรูพิเศษ ที่พวกเขาใช้...) โอ้ ใช่ ใช่ ใช่ (พวกเขาเจาะรูลงไปในพื้นดิน…) โอ้ ใช่เลย เหมือนกับ... (...และใช้ปั๊มครับ) ใช่ นั่นเป็นวิธีการใหม่ ในการทำสิ่งนั้น แล้วพวกเขามีน้ำเพียงพอไหม?ตลกดีใช่ไหม? ทำไมแค่ท่อ พวกเขาก็มีน้ำเพียงพอแล้วล่ะ แล้วคุณจะสูบน้ำนั้นเข้าไป ในอ่างเก็บน้ำหรือไม่? (ในบางแห่ง สามารถทำได้ครับ) (พวกเราทุกคนมีแท้งค์ขนาดใหญ่) คุณมีถังเก็บน้ำไหม? โอเค โอ้ คุณจัดระเบียบได้ดีมากเลย (แต่บ่อบาดาลเหล่านั้น มีเพียงเล็กน้อยเท่านั้นครับ ยังต้องการน้ำเพิ่มอีกครับ) โอ้ ใช่ ใช่ (ยังต้องการเพิ่มเติม...) โอ้ นี่ทำง่ายมากเลย ไม่ใช่หรือ? (ใช่ครับ) แต่ในทางเทคนิคแล้ว มันอาจเป็นไปไม่ได้เสมอไป (อาจไม่พร้อมเสมอไป ที่ยูกันดาทั้งประเทศ พวกเขาใช้เพียงแห่งเดียวเท่านั้น โดยปกติแล้วจะเป็นยานพาหนะ ที่ใช้ในการเจาะ) โอ้ งั้นคุณต้องรอสินะ (ดังนั้นคุณต้องรอจนกว่า มันจะขยายจากเขตหนึ่ง ไปยังอีกเขตหนึ่ง...) โอ้ พระเจ้า! (...เพื่อสร้างแท้งค์ครับ) โอ้ ใช่ ใช่ ดังนั้นแม้ว่าคุณจะมีเงิน และบุคลากร... (ถ้าคุณมีเงิน (มันจะเร็วกว่าใช่ไหม?) ให้พวกเขา และพวกเขารู้ว่า คุณมีวัสดุหรือสิ่งต่าง ๆ พวกเขาก็จะมา ได้อย่างรวดเร็วเสมอครับ) (ใช่ค่ะ แต่มันอาจ เป็นเรื่องดีในเชิงธุรกิจ การมีรถบรรทุกที่ใช้เจาะนี้ และเราก็สามารถทำได้ (ใช่เลยครับ) และนำไป ประกอบธุรกิจในหลาย ๆ ที่ ทั่วประเทศ) ต้องใช้เงินเท่าไหร่ ถึงจะซื้อแบบนั้นได้? (ฉันคิดว่าชาวอิตาลี คิดค้นสิ่งที่ดีมาก สำหรับเรื่องนั้นค่ะที่อิตาลีก็มีอยู่บ้าง คุณมีรถบรรทุกพิเศษ ที่บรรทุกของสารพัดอย่าง ฉันไม่ทราบข้อเท็จจริง เราต้องหาคำตอบค่ะ...) คุณช่วยหาข้อมูลแล้ว แจ้งให้ฉันทราบได้ไหม? (ได้ค่ะ ได้ค่ะ แน่นอนค่ะ) ฉันไม่ได้เชี่ยวชาญ ในเรื่องพวกนี้มากนัก แต่เฉพาะเมื่อมีคนร้องขอ และจำเป็นเท่านั้น ฉันถึงจะสนใจดูว่าอะไรดีที่สุด และในกรณีที่ เราจำเป็นต้องใช้มันคนส่วนใหญ่มา เพื่อปฏิบัติธรรม พวกเขาเบื่อเรื่องทางโลก เต็มทีแล้ว ดังนั้น คุณจึงตำหนิพวกเขาไม่ได้ ที่จะไม่ทำสิ่งต่าง ๆPhoto Caption: “สารอาหารทั้งหมดถูกสร้างขึ้น จากสวรรค์เพื่อคุณโดยเฉพาะ!” (สิ่งที่เห็นในที่นี่คือไม่เจ็บปวดใด ๆ)
