ਯੁੱਧ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਰੇ ਨਵੀਂ ਰਿਪੋਰਟ, ਤਿੰਨ ਹਿਸਿਆਂ ਦਾ ਤੀਸਰਾ ਭਾਗ

ਅੱਜ, 26 ਅਕਤੂਬਰ, ਸਵੇਰੇ, ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਵਾਂਗ ਸੁਪਰੀਮ ਮਾਸਟਰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸਤ ਜਿਸਦਾ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ (ਔ ਲੈਕ (ਵੀਐਤਨਾਮ) ਵਿੱਚ) ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਸੀ। ਪਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਹੁਣ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜੰਗੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਨਰਕ ਵਾਂਗ ਸੜ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਜਾਂ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਜਿਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿਚ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ।

ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਕੀ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਹੀਂ, ਇਸਦਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋਂ, ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ, ਸਾਥੀਆਂ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲਿਆ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।

ਉਸਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾਂ ਮਾਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਰ ਗਿਆ, ਦੂਜਾ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਾਂ ਉਲਟ, ਪਰ ਉਹ ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ, ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਮਾਸੂਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਮੌਤ ਵੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਦਰਦਨਾਕ ਦਰਦ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ - ਤੁਰੰਤ ਮਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਕਟ ਵਾਂਗ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ, ਨਰਮੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲਈ।

ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਦੋ ਵਾਰ ਬਚਾਈ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਸਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸੀ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਸਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਇਕ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਲੜਾਈ-ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਆਹ, ਹਾਂਜੀ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।" ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁੱਧ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਨੀਰ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਅਣ-ਉਪਜਾਊ ਅੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਚੂਚੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਸਵਰਗ ਦਾ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।" ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅਖੌਤੀ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ, ਸਾਬਕਾ ਦੋਸਤ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਸਹੀ ਹੈ।

ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਪੁੰਨ ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂਜੀ, ਹਾਂਜੀ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਿਤਾ ਜੀ। ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਨਰਮੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਹੋਰ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਮ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਬੁੱਧ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਔ ਲੈਕ (ਵੀਐਤਨਾਮ) ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਗੇ ਵਕੀਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫੀਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ [ਪੈਸੇ] ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਾਂ। ਸੋ, ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਓ।" ਸੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।

ਪਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੱਭਿਅਕ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ, ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਬਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ।ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੀਤੇ ਇਸ ਸਾਰੇ ਕਤਲ ਲਈ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਬਹਾਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਬੁੱਧ ਰਾਜਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਸ ਫੈਸਲੇ'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਗਾ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤੇਗਾ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਲਈ ਯੁੱਧ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ, ਪਰ ਇਹ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਨਰਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੋਵੇਂ ਛੋਟੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁਆਨ ਯਿਨ ਵਿਧੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰ, ਟਿਮ ਕੋ ਤੂ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।

ਸੋ, ਉਸਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਚੁਣਨਾ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਜੇ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਦੀਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਸੋ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਕਤਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਭੁਗਤਣੇ ਪੈਣਗੇ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸਤ ਕੁਝ ਦੇਰ ਲਈ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ ਇਕ ਜੰਗੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਲਾਮਤੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲਈ ਲੁਕਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਪਨਾਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੈ ਅਤੇ ਬਚਣ ਜਾਂ ਲੁਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹਨ - ਇਹ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਸਜ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਮਾਪੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਹਿ ਹੈ। ਤਸ਼ੱਦਦ ਅਸਹਿ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹੈ - ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ, ਬਸ ਵਿਚਕਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬ੍ਰੇਕ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਹੁਣ ਲਈ ਯੁੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਉਸਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਆਨ ਯਿਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਾ ਲਵਾਂਗੇ।

ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਦਿਆਲੂ ਮਾਫ਼ੀ ਲਈ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ। ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਬੁੱਧ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਦੋਸਤ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵੱਲ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, "ਕਾਫੀ ਹੈ, ਕਾਫੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਚਾ ਪਛਤਾਵਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰਸਯੋਗ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਭਿਆਨਕ, ਭੈੜਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਿੰਡ ਗਏ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਬਰ ਰੱਖੋ, ਸਬਰ ਰੱਖੋ। ਬਸ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਸੰਭਵ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਾ ਕਰੋ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।" ਉਹ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਸੀ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਿਆ ਵੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹੋਰ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਬਸ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ। ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬੁੱਧ ਰਾਜਾ ਦਾ ਉਸਦੀ ਤਰਫੋਂ ਦਖਲ ਦੇਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬੁੱਧ ਰਾਜਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਤੁਰ ਪਏ।

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ - ਮੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਨਾ ਦੇਖਣ ਲਈ - ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਭਰਮ-ਭਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਝੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। MAPA, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ, ਹਮਦਰਦੀ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਰਹੋ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹਾਂਗੀ ਜਿਸ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ ਵੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ ਲਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬੇਅੰਤ, ਬੇਅੰਤ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਕਾਰਨ।

ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ... ਓਹ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ? ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭੌਤਿਕ ਸਾਧਨ-ਸਰੀਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਾਸ ਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ: ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੇ ਤਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਰਕ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਣਾ. ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਦਨਾਕ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਮਾਪਾ, ਦਿਆਲੂ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਮਾਪਾ, ਅਤਿਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤਿਅੰਤ ਰਹਿਮਦਿਲ, ਅਤਿਅੰਤ ਪਿਆਰ-ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤਿਅੰਤ ਮਾਫ਼-ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤਿਅੰਤ ਦਿਆਲੂ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ।

ਅਤੇ ਅੱਜ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਦਾ ਇਕ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਨਾ ਬਣਨ, ਘਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਇਕ ਨੌਕਰੀ ਲੱਭਣ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਰ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਮੈਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਜੋ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਅੱਗੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਣਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਹਾਂਜੀ, ਹਾਂਜੀ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਹਾਂਜੀ, ਹਾਂਜੀ ਮੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਇੱਕ ਅਤੇ ਇਕਲੌਤੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਰਹੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਰਹੋ।

Photo Caption: “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਦੁਰਲੱਭ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ"

ਫੋਟੋ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ